harm-mandy.reismee.nl

La Paz

Hola!

Zondagochtend werden we vroeg wakker. De feestgangers van de avond ervoor hadden energie voor het hele Boliviaanse volk, zij hadden de hele nacht gefeest en 's morgens om 6u lieten meerdere fanfares alweer van zich horen. Na het ontbijt zijn wij dan ook nog maar even gaan kijken, ondanks dat we vroeg wakker waren bleef het geweldig om al die feestende Bolivianen te zien, wat een sfeer!

's Middags zijn we in de bus naar La Paz gestapt. Een tocht van normaal gesproken zo'n drie uur maar dat werden er wat meer. Om van Copacabana naar La Paz te rijden moet het Titicacameer worden overgestoken, dat gebeurt hier gewoon met een soort vlot waar zowel bus als passagiers op gaan en wat erg lang duurt. Daarna via een weg met een ontelbaar aantal hobbels en gaten naar La Paz. We schommelden van links naar rechts aan een stuk door, er leek geen einde aan te komen. 

Dan even een lesje geografie. In tegenstelling tot wat bijna de hele wereld denkt is La Paz niet de hoofdstad van Bolivia. De regering zetelt hier maar de officiële hoofdstad van Bolivia is Sucre. Daarnaast bestaat dit stedelijk gebied uit twee steden namelijk La Paz en El Alto. De steden liggen tegen elkaar aan en hebben beiden (officieel) een miljoen inwoners maar in werkelijkheid zijn dat er ongeveer drie keer zo veel. Het is bijzonder om eerst door het immens drukke en hoger gelegen El Alto te rijden (4000m) en toen we daar eenmaal doorheen waren direct de volgende, lager gelegen miljoenenstad La Paz (3100m) te zien liggen en in te rijden. Twee zulke grote steden zo dicht bij elkaar en dus ook zo veel mensen op relatief gezien zo weinig vierkante meters, hoe dat eruit ziet is eigenlijk met geen pen te beschrijven. 

De volgende dag zijn we La Paz gaan ontdekken. Ons viel vooral op dat alles dicht was en dat er weinig mensen op straat waren. Na een flinke wandeling door de stad en het stadspark kwamen we er 's avonds tijdens het eten achter dat de dag van de arbeid hier een dag verlaat was omdat 1 mei op zondag viel. Heel La Paz bleek dus vrij te zijn waardoor de stad op ons in eerste instantie een beetje een saaie indruk maakte.

Dinsdag stond er daarentegen een bijzonder tripje op het programma. Voordat we naar La Paz gingen hadden wij bedacht dat we graag een bezoekje wilden brengen aan de Yatiris markt. Een markt waar Yatiris (Sjamanen) huisjes hebben waar ze ziekten genezen, onheil bestrijden, geluk afdwingen via offergaven of de toekomst voorspellen via het "lezen" van coca bladeren. Dat wilden wij weleens meemaken. Lastig aan een bezoek is dat in reisgidsen wordt benadrukt dat je hier als toerist niet zonder gids naartoe moet gaan. Er komen hier zelden toeristen en de Yatiris houden niet van pottenkijkers. Toeristenbureaus bieden ook geen excursies naar deze plek aan dus de grote vraag was waar wij een gids vandaan konden toveren? We besloten onze vraag eens voor te leggen aan de receptionist van ons super goedkope hotel en nadat hij ons eerst aankeek alsof we hem zojuist gevraagd hadden op zijn hoofd te gaan staan een rondje te draaien leek hij onze vraag wel leuk te vinden. Hij kwam er zelf regelmatig en kende wel iemand die bereid was om met ons mee te gaan. Er werd een telefoontje gepleegd en prompt stond de vrolijke serveerster van het restaurant waar we hadden gegeten op onze eerste avond in La Paz voor onze neus. De meneer van het hotel bleek ook haar leraar te zijn en zij zag het, als student Engels, wel zitten om met twee toeristen op pad te gaan. 

Zo gezegd zo gedaan, dinsdagochtend troffen we elkaar bij het restaurant en gingen we naar de markt. Onze gids voor een paar uur bleek Jenny te heten en 19 jaar oud te zijn. Ze vertelde ons van alles over La Paz en haar leven in deze "harde" stad. Jenny werkt zeven dagen per week en studeert daarnaast dus ook nog. Bovendien staat La Paz niet bekend als extreem veilig en dat heeft Jenny aan den lijve ondervonden. Wij waren best onder de indruk en dan moest onze Yatiris ervaring nog beginnen. Samen met Jenny namen we de Teleferico naar El Alto. Dat is een hypermoderne kabelbaan, die eruit ziet als een skilift, die La Paz en El Alto met elkaar verbindt. Van hieruit heb je een prachtig uitzicht over de stad en konden we nogmaals zien hoe bizar groot deze steden zijn. Op de markt aangekomen zagen we een heleboel kleine huisjes naast elkaar staan. We klopten aan bij een huisje waar een oude man zat. Een voodoo-achtige ervaring deed zich voor voor waarbij onze levende glazen bol met behulp van het gooien van cocabladeren allerlei voorspellingen deed over onze gezondheid, werk, reis en de toekomst die allemaal min of meer vielen in de categorie "het kan vriezen, het kan dooien..." Jenny vertaalde alles netjes waardoor we nu in ieder geval te weten zijn gekomen dat we gezond blijven zo lang we samen zijn. Een vreemde ervaring was het, te meer omdat Jenny, en met haar het overgrote deel van het Boliviaanse volk, heilig overtuigd lijkt te zijn van de voorspellingen van de wonderdokters. Dat kunnen wij ons als nuchtere Hollanders toch maar moeilijk voorstellen. 

's Middags hebben we tijdens de lunch alles even laten bezinken en hebben we twee musea bezocht, eentje over Boliviaanse muziekinstrumenten en een andere over cocabladeren en de daaraan verwante cocaïne-industrie.

Bolivia heeft veel dingen in de categorie "de hoogste..." maar heeft er ook een in de categorie "de gevaarlijkste...". Op een uur rijden van La Paz ligt namelijk de gevaarlijkste weg ter wereld, ook wel bekend onder naam "death road", de naam spreekt voor zich. Tot een aantal jaren geleden reed er nog verkeer maar dat is inmiddels verboden, fietsen mag nog wel en dat hebben wij woensdag gedaan. Even voor jullie beeld: De weg is ongeveer zo breed als een auto, verschrikkelijk stijl en het "wegdek" bestaat uit zand, rotsblokken van alle soorten en maten en diepe sleuven. Tel daarbij op een ravijn zo diep dat je niet kunt zien hoe diep het eigenlijk is (en het ook niet wil weten) en dat alles uiteraard zonder vangrail of afscheiding anderszins. Dat is dus de "death road". Samen met vier andere waaghalzen en een gids werden we naar een hoogte van 4700 meter gebracht en begon onze tocht naar een hoogte van 1800 meter, flink dalen dus. Al met al een te gekke ervaring die we mooi van onze bucketlist kunnen afstrepen. Mandy vroeg zich aan het begin wel even af waar ze aan begonnen was maar ging daarna heel goed naar beneden, totdat ze zo'n twintig minuten voordat de tocht erop zat plotseling flink in haar remmen moest knijpen en gelanceerd werd. Ze maakte een flinke smak die zomaar vervelend had kunnen aflopen. Gelukkig is ze er met een paar schrammen en een pijnlijke knie heel goed vanaf gekomen. Als herinnering aan dit bijzondere tochtje zijn wij nu de trotse bezitters van twee officiële "death road" t-shirts, heel leuk.

Donderdag zijn we met de bus naar Oruro vertrokken. In deze stad is zo weinig te beleven dat je goed moet zoeken naar een fatsoenlijke eetgelegenheid. Het enige wat Oruro te bieden heeft is dat vanuit deze plaats de trein naar Uyuni vertrekt, een prachtige treinreis over de Altiplano, die wilden wij natuurlijk niet missen. Na een treinreis van zo'n zeven uur zijn we vandaag in Uyuni aangekomen. Morgen gaan wij een tour over de beroemde zoutvlakten van Bolivia boeken, dat wordt ongetwijfeld een van de hoogtepunten van onze reis. Na deze tour horen jullie weer van ons. Geniet allemaal van het mooie weer in Nederland!!!

Adios, 

Harm en Mandy

Reacties

Reacties

Yvonne

Wat een mooi verhaal weer en wat leuk, zo'n spontane actie met plaatselijke bevolking! Veel plezier met jullie volgende avontuur ;)

carla en cees

Alweer een verhaal vol belevenissen en avonturen! Jullie zijn wel een stelletje waaghalzen hoor om te gaan fietsen op die "death road"! Maar jullie wisten natuurlijk door jullie
Yatiris ervaring dat jullie gezond zouden blijven :). Geniet van jullie volgende avontuur, wij genieten van jullie verhalen.

Renske

Hoi lieverds!
Het is maar goed dat wij hier in Nederland niet alles weten, papa en mama zouden een hartverzakking krijgen als ze zouden weten dat jullie aan het fietsen zijn op de gevaarlijkste weg ter wereld! Gelukkig is alles goed gegaan en kunnen we weer genieten van jullie verhalen. Ik wist al dat Harm z'n reisverhalen in geuren en kleuren kan vertellen, maar wat schrijven jullie ook samen toch leuke verhalen! Ik weet zeker dat stiekem een heleboel mensen die dit lezen een beetje jaloers op jullie prachtige reiservaringen zijn, wat maken jullie mooie dingen mee en wat weten jullie alle obstakels in jullie reis toch elke keer weer goed op te lossen!
Geniet nog van het mooie Bolivia en van elkaar, maar doe voorzichtig! Xxx

Marian

Wat een prachtig verhaal toch weer, super leuk om te lezen! Bij die ene death road moet 't maar blijven, dit was immers de gevaarlijkste weg ter wereld dus al die andere is niets meer aan! :)
Hopelijk genezen Mandy's knie en heup snel van de val en protesteren jullie buiken al gauw niet meer tegen het Boliviaanse eten dat ze te verwerken krijgen. Geniet van jullie trip naar de zoutvlakten, zal vast geweldig zijn!
We kijken weer uit naar jullie volgende verhaal.
Liefs! XXX

oma

wat een prachtig verhaal ik geniet er steeds van ben heel voorzictig we zien jullie graag heel huids terugkomen
groetjes oma xx

francien

Hé waaghalzen; leuk maar gevaarlijk!
Kijk goed uit daar, maar geniet!
Het verhaal over Jenny vind ik het mooist: leuk zo n lokale dame die jullie haar cultuur leert kennen.....
lieve groetjes Francien

Judith

Hoi Harm en Mandy,
Ik kreeg via ons Pap en Mam de link van jullie site, ik heb met veel plezier al jullie verhalen gelezen. Wat hebben jullie al veel gezien en gedaan, erg leuk om jullie avonturen te volgen.
Veel plezier nog, geniet ervan!

Annemie Vercruysse

Hey Harm en Mandy

Binnen 14 dagen vertrekken we ook richting Bolivia. Vermoed dat wij in de andere richting vertrekken nl.vanaf Santal Cruz-.. Sucre - La Paz - tupiza - Salar de Uyuni - LaPaz - Rurrenabaque...
Doen jullie alles op jullie eentje ? Zonder voorafgaand hotels en transporten te boeken ? Erg dat jullie daar ziek geworden zijn. Was eerder in Peru. Ben daar niet ziek geweest en dacht dat Bolivia beetje hetzelfde zou zijn. Zijn er ook leuke plekjes om te eten ? Voelen jullie er zich veilig ? Wij zijn 2 alleen reizende dames en trokken reeds rond met de auto in meerdere landen (Namibië Brazilië USA). hopelijk valt deze bestemming ook mee ? Wat doen jullie tegen hoogte ziekte ? Medicatie meegenomen uit NL ?
Dank voor wat inlichtingen

Annemie

Harm en Mandy

Hoi Annemie,

Wat leuk dat je naar Bolivia gaat en onze blog als informatiebron gebruikt. Wij reizen inderdaad met z'n tweeën. Meestal boeken we busreizen 1 of 2 dagen van tevoren. In sommige steden kan dat bij een touroperator en in sommige steden is er een grote busterminal waar je tickets kunt boeken. Voor accomodaties gebruiken we voornamelijk booking.com, soms reserveren we een dag vantevoren, maar soms ook iets eerder. Qua eten lijkt het inderdaad op Peru, alleen is het kwalitatief iets slechter. Wij proberen dan ook altijd vantevoren een resaurant uit te zoeken via tripadvisor, dat is relatief soms iets duurder, maar naar onze maatstaven nog steeds goedkoop. Zeker is steden als Sucre en La Paz heb je genoeg leuke restaurantjes (echte aanrader in La Paz is Cafe del Mundo, vooral de pasta daar is heerlijk). Wij hebben ons niet onveilig gevoeld hier, hier geldt net als overal ter wereld dat je gewoon goed op je spullen moet letten en niet 's avonds laat buiten de toeristische plekken moet komen. Zelf hebben we geen last gehad van hoogteziekte. In hoger gelegen steden kun je het beste een extra dag plannen om te wennen en vooral ook cocathee drinken. Wij hebben wel pilletjes bij ons tegen hoogteziekte, die kun krijgen via de GGD. Mocht je nog meer informatie willen dan horen we dat graag. Alvast een fijne reis!

Groetjes Harm en Mandy

Annemie Vercruysse

Hoi Harm en Mandy
Leuk dat jullie zo snel reageren op mijn vraagjes die ik deze namiddag vanuit mijn luie zetel stelde :-) Wat is de techniek groot geworden. Werken jullie daar met tablet of smartphone ? En Wifi overal beschikbaar ? Ben beetje verslaafd zeker ;-) Reisvriendin is deze namiddag naar apotheek geweest om Diamox (hoogteziekte) en Malarone (voor onze jungle avonturen). Hoop die Diamox niet nodig te hebben. We acclimatiseren toch vanuit Santa Cruz (400 m) op het gemak via Amboro NP - Samaipata - Sucre tot Potosi ... Destijds in Peru ook vanaf Lima - Arequipa - Colca Canyon - Puno - Titicaca ...
Jullie reistijd krimpt in, onze vertrektijd ook... Leuk dat ik de laatste tijd zoveel mensen "ontmoette" via internet en facebook die Bolivia bezochten. Ik begin er toch al naar uit te zien. Ontzie me wel de vlucht Brussel-Amsterdam-Panama (KLM). Panama - Santa Cruz. Maar dat luxeprobleem moeten we erbij nemen hé, avonturiers als we zijn ! Wens jullie nog verder een leuk vervolg en behouden terugkeer in Nederland. Ik zie met spanning naar een volgend verslag van jullie !
Annemie

Harm en Mandy

Hoi Annemie,

Wij gebruiken zowel een tablet als smartphones. Wifi is op veel plaatsen beschikbaar maar nog lang niet van de kwaliteit die wij gewend zijn. Goede reis alvast en fijne vakantie!

Groetjes Harm en Mandy

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!